Ogłoszenie 3

Cześć. Na początku chciałabym Was bardzo przeprosić. Notka będzie albo jutro, albo we wtorek. Teraz mam mniej czasu na kompie. W ogóle coś mi się dzieje z netem. Dzisiaj przez prawie dwie godziny męczyłam się z nim :(. Z wycieczki wróciłam. Było fajnie. Notkę zacznę pisać jutro. Jeśli ją skończę to opublikuję, jak nie to pojawi się ona najpóźniej we wtorek. Dzisiaj jej nie zacznę bo chce poodwiedzać inne blogi. Chyba mi to wybaczycie. Jeszcze raz przepraszam.

-Bo... MAM CHŁOPAKA!!!

         Rano obudziło mnie poszturchiwanie, Otworzyłam oczy i zobaczyłam czarny, rozczochrany łeb. Nie muszę chyba mówić kto to był, nie?

- Co ty tu robisz? – zapytałam.

- Budzę cię – odpowiedział James.

Usiadłam szybko na łóżku.

- Nie było was na śniadaniu więc przyszliśmy sprawdzić dlaczego – dodał.

- To miłe… - mruknęłam z ironią.

Rozejrzałam się po pokoju. Remus budził Ann a Syriusz Dorcas. Łazienka była zajęta przez Katie. Ann była zadowolona (chyba dlatego że Remus ją obudził). Dorcas też zaraz wstała.

- Która jest właściwie godzina? – zapytałam ziewając.

- 11:47 – odpowiedział mi James.

- Co? I dopiero teraz raczyliście nas obudzić? – zdenerwowałam się.

- Mówiłem wam – mruknął Remus do przyjaciół.

- Musicie już iść – powiedziała Ann i zaczęła wypychać Remusa z naszego dormitorium więc poszłyśmy za jej przykładem i również wyganiałyśmy Jamesa i Syriusza.

- Ja cię budzę a ty tak mi się odwdzięczasz? – spytał James.

- Bardzo mi przykro, ale musimy się uszykować więc CZEŚĆ – oczywiście nie było mi przykro.

Wypchnęłyśmy chłopaków i czekałyśmy aż zwolni się łazienka. Byłam strasznie głodna. Przekąski z Babskiego Wieczoru należały do przeszłości. Gdy wreszcie Katie zwolniła łazienkę wszystkie rzuciłyśmy się na drzwi. Wyścig wygrała Dorcas. Katie była trochę zdziwiona. Po Dorcas ja zajęłam łazienkę. 

- To miłe z ich strony, że was obudzili. – rzekła Katie podczas drogi do Wielkiej Sali na obiad, gdy opowiedziałyśmy jej o zachowaniu 3/4 Huncwotów.

Obiad zjadłyśmy bardzo szybko. Miałyśmy ku temu trzy powody: obiad był pyszny, byłyśmy bardzo głodne oraz musiałyśmy pomóc Dorcas uszykować się na randkę z Syriuszem.

W prawdzie miałyśmy jeszcze sporo czas do dziewiętnastej trzydzieści, ale trzeba było wybrać ubranie, uczesać i umalować Dorcas a to zajmuje sporo czasu. Po obiedzie szybko opuściłyśmy Wielką Salę i skierowałyśmy się do Pokoju Wspólnego. W naszym dormitorium wszystkie cztery wyrzuciłyśmy swoje ubrania z szafy. Dor zaczęła przymierzać te, które wpadły jej w oko. Gdy wreszcie coś wybrała była czternasta dwadzieścia. Dorcas pożyczyła od Ann czarną spódniczkę mini, ode mnie czerwoną bluzkę na ramiączkach a od Katie buty na obcasie. Musiała mieć też coś swojego więc wzięła ozdoby do włosów. Katie zrobiła jej świetną fryzurę, ja pomalowałam jej paznokcie a Ann zrobiła makijaż. Gdy skończyłyśmy Dorcas wyglądała wspaniale. Do jej randki pozostało jeszcze trzydzieści minut. Trzeba było iść na kolację. Dorcas została w dormitorium a my poszłyśmy do Wielkiej Sali. Na kolacji nie było Syriusza. Ciekawe dlaczego… Zjadłyśmy kolację w piętnaście minut i popędziłyśmy do dormitorium. Dor jeszcze tam była.

- Myślicie, że Syriuszowi się spodobam? – zapytała ze zdenerwowaniem.

- Pewnie, że tak – odpowiedziała Ann.

O dziewiętnastej trzydzieści Dorcas opuściła dormitorium.

- Mam nadzieję że ta randka będzie udana – rzekłam.

Ponieważ nie chciało nam się odrabiać zadań domowych wyszłyśmy do Pokoju Wspólnego z nadzieją, że znajdziemy tam kogoś z kim można pogadać. W Pokoju Wspólnym byli Huncwoci, bez Syriusza, oczywiście. Dosiadłyśmy się do nich.

- Cześć – powiedziała Ann.

Huncwoci nie odpowiedzieli. Chyba nadal byli na nas źli, że tak ich rano wypchnęłyśmy do dormitorium.

- Jesteście obrażeni, czy co? – zapytałam.

- Tak – odpowiedział James.

- Ale może się to zmienić – dodał po chwili.

- Jak? – spytała Ann.

- Wystarczy, że nas pocałujecie. Ty Remusa a Lily mnie.

- Jeszcze czego? – zapytałam ze złością.

- Chociaż w policzek, Liluś proszę…

Spojrzałam na Ann. Kiwnęła głową.

- No dobra.

Zbliżyłam się do Jamesa i pocałowałam go w policzek. Gdy oddalałam się od niego złapał mnie i szepnął:

- A może jeszcze w usta?

Nie zdążyłam odpowiedzieć gdyż James zamknął mi usta swoimi. Było mi tak dobrze… James całował tak czule i delikatnie. W końcu musiałam to przerwać. Ann. Katie, Remus i Peter patrzyli na nas zdziwieni.

- On sam mnie pocałował… Ja tego nie chciałam – zaczęłam się plątać.

- Dobra, dobra, już się nie tłumacz – powiedział Remus z uśmiechem.

Rzuciłam Jamesowi wściekłe spojrzenie. On odpowiedział mi uśmiechem. Głupek. Teraz wszyscy myślą, że tego chciałam. Po jakiś dwóch godzinach i trzydziestu minutach zaczęłam się denerwować dlaczego Dorcas tak długo nie wraca.

- Nie martw się, z Łapą na pewno nic się jej nie stanie – pocieszył mnie James.

- Oby…

Potem poszłyśmy do dormitorium. Tam czekałyśmy na Dor. Przyszła za jakieś pół godziny.

- No nareszcie...

Dorcas była uśmiechnięta od ucha do ucha. 

- Czemu jesteś taka zadowolona? – zapytała Katie.

- Bo… MAM CHŁOPAKA!!! – wykrzyknęła.

- Super!

- Świetnie!

- Opowiedz nam wszystko.

- No więc… Poszliśmy do Pokoju życzeń i zjedliśmy romantyczną kolację. Potem Syriusz wziął mnie za ręce, popatrzył mi prosto w oczy i wyznał, że mnie kocha. Zapytał czy zostanę jego dziewczynę i zgodziłam się.

- Bardzo się cieszę – powiedziałam.

- Ja też.

- I ja.

***

Notka chyba może być. Pojawiła się nawet szybko. Następna będzie albo w sobotę albo w niedzielę. W środę wyjeżdżam do Krakowa i wrócę w piątek późnym wieczorem. Postaram się tam coś napisać w zeszycie jeśli znajdę trochę czasu. Mam nadzieję że się doczekacie. Proszę o komentarze. Chyba zauważyliście zmianę szablonu. Jeśli coś jest nie tak to napiszcie w komentarzu a postaram się to zmienić. Pozdrawiam!

Normalnie nie mam pomysłu na tytuł...

     Kolejny dzień rozpoczął się podobnie jak poprzednie. Na wróżbiarstwie nadal zajmowaliśmy się taseografią. Potem była opieka nad magicznym stworzeniami. Profesor Grong zaczął z nami przerabiać nieśmiałki. Zadał wypracowanie na temat tych stworzeń. Następnie były eliksiry. Tworzyliśmy Eliksir Bujnego Owłosienia. Profesor Kolmy zadała nam wypracowanie na dwie stopy pergaminy na temat przygotowywania tego eliksiru. Po eliksirach skierowałyśmy się do cieplarnii gdzie odbywało się zielarstwo, Po zielarstwie poszłyśmy na obiad a po obiadku do Pokoju Wspólnego. Tam wzięłyśmy się za zadanie z astronomii. Po jakiejś godzinie przeszkodził nam Syriusz z pytaniem:

- Dorcas, możesz na chwilkę?

Dor spojrzała na nas pytającym wzrokiem. Kiwnęłam głową na znak żeby poszła.

- Tak...

Odeszła a Ann zapytała:

- Jak myślicie, co od niej chciał?

- Nie mam pojęcia ale pewnie niedługo się dowiemy - odpowiedziałam.

Dorcas gadała z nim jeszcze chwilę i przyszła do nas rozpromieniona.

- I co? - zapytała Ann

- Co "co"? - "inteligentna" odpowiedź Dorcas.

- No co od ciebie chciał?

- A... Syriusz spytał czy się z nim umówię. - powiedziała obojętnym tonem.

- I co? Zgodziłaś się? - zapytałam.

- TAK! Jutro o 19:30 Syriusz ma czekać na mnie w Pokoju Wspólnym.

- Super! Cieszę się że się zgodziłaś. - powiedziałam radośnie.

- Ja też - dodała Ann.

- Pomożecie mi się wyszykować?

- No jasne, że tak!

- Świetnie.

- Dobra, ale weźmy się za to zadanie z astronomii - rzekła Ann.

- OK.

Wzięłyśmy się za kończenie wypracowania. Skończyłyśmy i zaczęłyśmy odrabiać zadanie z opieki nad magicznymi stworzeniami. Gdy skończyłyśmy trzeba było iść na kolację. Podczas posiłku Katie zaproponowała:

- Dziewczyny, może zrobimy sobie dzisiaj Babski Wieczór?

- Czemu nie...

- Dobra - powiedziałyśmy razem (czyt. ja, Ann i Dorcas).

- Może weźmiemy trochę jedzenia z kolacji? - zapytała Ann - No wiecie, na wieczór.

- Dobra.

Tak więc z kieszeniami wypchanymi smakołykami poszłyśmy od razu do dormitorium. Złączyłyśmy łóżka i zaczął się Babski Wieczór. Każda opowiedziała parę rzeczy o sobie. Dowiedziałam się o Katie głównie, że :

~ miała już czterech chłopaków, ale w żadnym nie była jeszcze zakochana

~ jej starsza siostra, Susie, jest aurorem i pracuje w Ministerstwie Magii

~ przez pójściem do Hogwartu chodziła do mugolskiej szkoły

... i wiele innych rzeczy. Opowiadałyśmy sobie nasze różne wpadki.

Najgorsza była chyba wpadka Katie z mugolskiej szkoły: podeszła  do najprzystojniejszego chłopaka, który miał dziewczynę i powiedziała, za namową koleżanek, że chce zostać jego dziewczyną. On oczywiście dał jej kosza. Potem cała szkoła się z niej śmiała.

Babski wieczór trwał gdzieś do pierwszej w nocy. Byłyśmy strasznie śpiące, tak więc od razu padłyśmy do łóżek.

***

Bardzo przepraszam że notka taka krótka i beznadziejna. Dzisiaj mija miesiąc od powstania bloga.  Nie wiem kiedy pojawi się następna nocia. Na pewno nie jutro. W piątek też nie na 100%. Pozdrawiam!

Wspaniała wiadomość

   Rano obudziłam się pierwsza. Spojrzałam na zegarek. Była siódma czterdzieści. Pobudziłam dziewczyny. Nie musiałam na szczęście używać drastycznych środków. Łazienkę zajęłam pierwsza. Uszykowałam się i wyszłam. Teraz tylko czekałam aż ogarną się moje współlokatorki. Gdy się wreszcie wyszykowały, poszłyśmy do WS. Tam zjadłyśmy śniadanie, nie zamieniając ani słowa z Huncwotami, i poszłyśmy na obronę przed czarną magią. Przez dwie lekcje ciągle  mówiliśmy o zaklęciach niewybaczalnych. Następnie były zaklęcia. Ćwiczyliśmy nadal zaklęcia uciszające. Potem transmutacja. Tam wciąż zajmowaliśmy się zaklęciami powodującymi znikanie, tyle że zwierzętami, które miały zniknąć nie były ślimaki tylko myszy. Do obiadu miałyśmy jeszcze godzinę. Postanowiłam, że teraz pogadam z Jamesem

- Tylko co ja mam mu powiedzieć? – zapytałam dziewczyn.

- Nie za dużo – powiedziała szybko Dorcas.

- OK, no to idę - rzekłam i podeszłam do Jamesa

- James, możesz na chwilę?

- Jasne – powiedział trochę zdziwiony i odszedł za mną na bok.

- O czym chciałaś rozmawiać?

- O Syriuszu.

- O Syriuszu? – powtórzył.

- Tak.  No więc… czy on ma dziewczynę?

James był strasznie zdziwiony.

- Chcesz z nim być? – zapytał podejrzliwie.

Roześmiałam się.

- Jasne, że nie.

- To dlaczego o to pytasz?

- Bo ktoś inny chce...

- A kto?

- Nie powiem.

- Powiedz. Obiecuję że się nie wygadam…

- Nie wierzę.

- Naprawdę…

- I tak ci nie powiem. Więc ma dziewczynę czy nie?

- Nie.

- A ta, z którą się wczoraj całował?

- To już nie jest jego dziewczyna

- Już?

- Do rana nią była, ale Syriusz z nią zerwał.

- Żadna nowość… A kto mu się podoba?

- Tego to ci już nie powiem.

- Proszę… - zamrugałam oczkami.

- Ale nie mów tego tej osobie, OK?

- Zależy kto to jest.

- Dorcas – szepnął.

- Dzięki, kochany jesteś – powiedziałam z uśmiechem i miałam zamiar już iść, lecz James łapał mnie za rękę.

- O co chodzi?

- Lily, a co z nami?

- Jak to z nami?

- Tobą i mną.

- Domyśliłam się.

- Umówisz się ze mną?

- Nie.

- Dlaczego?

- Bo nie.

- A chociaż w tym roku?

- Może…

- Obiecaj.

- No dobrze… Obiecuję.

- Na pewno?

- Tak, na pewno – powiedziałam i posłałam mu uśmiech.

- OK, to ja już muszę iść. Pa – powiedziałam i poszłam do dormitorium gdzie były dziewczyny.

- No i co powiedział? – zapytała mnie Dorcas gdy tylko weszłam.

- Że Syriusz nie ma dziewczyny, z tamtą zerwał rano i podoba mu się dziewczyna, która ma imię zaczynające się na literę D.

- D jak Dorcas! – zawołała Ann.

- Tak – potwierdziłam.

Dorcas cała się rozpromieniła.

- Czyli mam u niego jakieś szanse!

- Na pewno.

- Ale super!!!

Opowiedziałam jeszcze przyjaciółkom co chciał Potter.

- No, nareszcie się z nim umówisz.

- Ja mu obiecałam, że w tym roku więc mam jeszcze dużo czasu…

Ta godzina minęła strasznie szybko. Poszłyśmy na obiad. Po obiedzie postanowiłyśmy że odwiedzimy Hagrida. Dawno u niego nie byłyśmy.

***

Hagrid nalał nam herbatki.

- No i co tam w szkole? – zapytał.

- Wszystko dobrze – odpowiedziała Ann.

- Wiesz, że Lily obiecała Jamesowi, że się z nim umówi? – wypaplała Dorcas.

- To wspaniale!!! – ucieszył się.

- A co tam u ciebie, Hagridzie? – spytałam chcąc zmienić temat.

- Też wszystko w porządku.

Posiedziałyśmy sobie u niego jeszcze ze cztery godziny. Potem trzeba było wracać do zamku na kolację.

- Jeszcze czeka nas astronomia. – westchnęła Dori.

- Tak…

Po kolacji wróciłyśmy do Pokoju Wspólnego. Była tam Katie. Pogadałyśmy sobie z nią i o dwudziestej pierwszej czterdzieści pięć poszłyśmy na astronomię. Minęła całkiem normalnie. Poznawaliśmy nazwy księżyców Jowisza i obserwowaliśmy je. Profesor Sinistra zadała nam wypracowanie na temat księżyca Io. Po astronomii wróciłyśmy zmęczone do dormitorium. Każda umyła się, przebrała w piżamę i poszła spać. Zasnęłam natychmiast.

***

No i jest wreszcie notka. Byłaby wcześniej ale mi się skasowała :( Musiałam ją pisać 2 razy. Mam nadzieję, że się wam spodoba. Proszę, wpisujcie się do Księgi Gości i podawajcie adresy swoich blogów. Z góry dzięki. Pozdrowienia =)

Ogłoszenie 2

Cześć. Mam parę rzeczy do zakomunikowania, więc:

Po pierwsze: bardzo przepraszam, że tak długo musicie czekać na nową notkę. Pojawi się ona jutro albo w sobotę. Mam dużo nauki i do kompa siadam gdzieś na godzinę a to za mało czasu, żeby coś napisać a chcę jeszcze poodwiedzać inne blogi.

Po drugie: Proszę, podawajcie adresy swoich blogów to dodam Was do linków. :)

Po trzecie: Wpisujcie się do Księgi Gości.

To tyle. Pozdrawiam wszystkich czytających i komentujących. :)

Załamana Dori

Rano obudziła nas Dorcas. Byłam bardzo zdziwiona, że ona już nie śpi.

- Co to się stało, że nie śpisz? – zapytałam ją sennym głosem.

- A tak jakoś się wcześnie obudziłam – odpowiedziała.

- Aha – wstałam i chciałam iść do łazienki żeby się ubrać, ale przypomniałam sobie, że przecież wczoraj zasnęłam w ubraniu.

- Nasze dormitorium wygląda wspaniale!  - zawołałam.

- Wiem! – odpowiedziała Ann.

Poprawiłam fryzurę i  zmieniłam swój strój. Poczekałyśmy jeszcze na Katie. Wyszłyśmy do Wielkiej Sali. Tam zjadłyśmy śniadanie. Po posiłku czekały nas dwie lekcje transmutacji. Szybko wyszłyśmy z Wielkiej Sali, żeby się nie spóźnić, bo z profesor McGonagall nie ma żartów. Profesor McGonagall zaczęła lekcję od długiej przemowy:

- Po pierwsze pragnę wam przypomnieć, że w tym roku czekają was Standardowe Umiejętności Magiczne. Radzę więc wziąć się poważnie do pracy. Po drugie chcę poinformować, głównie dziewczęta, że piątego listopada odbędzie się pierwszy występ a trzydziestego pierwszego października rozpocznie się Tydzień Mugola. Piosenka zostanie wybrana czwartego października. Mam nadzieję, że dobrze się spiszecie. Po trzecie chciałabym pochwalić Huncwotów za to że nie zdobyli jeszcze żadnego szlabanu i nie stracili żadnych punktów. Nie wiem co się stało, ale mam nadzieję, że tak już pozostanie. Dzisiaj zajmiemy się zaklęciami powodującymi znikanie. Zaczniemy od bezkręgowców a ściślej mówiąc od ślimaków.

Było to bardzo trudne gdyż wymagało dużego skupienia. Udało mi się to za piątym podejściem. Ann również sprawiła, że jej ślimak zniknął, natomiast Dorcas i Katie miały z tym nie małe trudności. U Huncwotów udało się to jedynie Remusowi, ale dopiero za ósmym podejściem. Widać też było, że James się bardzo starał. Do końca lekcji sprawiłam, że mój ślimak zniknął jeszcze jedenaście razy. Następnie udałyśmy się do Wieży Północnej na wróżbiarstwo. Nie zdarzyło się na taj lekcji nic ciekawego oprócz tego, że profesor Patil przepowiedziała rychłą śmierć Peterowi (nikt oczywiści w to nie uwierzył). Potem była historia magii. Binns jak zwykle przynudzał. Gdy wreszcie ta lekcja się skończyła trzeba było iść na opiekę nad magicznymi stworzeniami. Tam nadal zajmowaliśmy się niuchaczami. Wreszcie skończyły się lekcje. Na obiedzie Dorcas zapytała:

- Dziewczyny, może pokażemy chłopakom nasze dormitorium?

- Dobra, jest tylko jeden problem: jak oni tam wejdą?

- Oni już mają swoje sposoby – zapewniła nas Ann.

- OK, dziewczyny. To wy pokarzecie Huncwotom nasze dormitorium a ja muszę iść – powiedziała Katie.

- A można wiedzieć gdzie? – zapytałam 

- Nie – odrzekła Katie i wyszła.

Po obiedzie ja, Dorcas i Ann poszłyśmy do Pokoju Wspólnego. Huncwoci już tam byli. Podeszłyśmy do nich i Dorcas od razu przeszła do sedna sprawy:

- Cześć chłopaki, może wpadlibyście do nas?

- A z jakiej okazji nas zapraszacie? – zapytał James.

- A tak… pomyślałyśmy sobie, że może chcielibyście zobaczyć jak teraz mieszkamy… - odpowiedziałam.

- No dobrze…

Podnieśli się i skierowali w stronę naszego dormitorium. Syriusz rzucił jakieś zaklęcie na schody i Huncwoci weszli po nich a my za nimi. Gdy weszli byli po prostu zachwyceni. W końcu było wspaniale.

- Tu… jest… super. – wyjąkał Remus.

- Też tak uważam – dodał James.

- Tak, jest świetnie. Naprawdę chcielibyśmy zostać, ale mamy ważne rzeczy do zrobienia – rzekł Syriusz i prawie siłą wyciągnął pozostałych z naszego dormitorium. Najtrudniej było wyciągnąć Jamesa.

- Myślałam, że trochę u nas posiedzą – powiedziała Ann.

- Ja też, ale przynajmniej mamy czas dla siebie – powiedziałam.

- Tak, ale nic nie ma do roboty – rzekła Dor i rozłożyła się na swoim łóżku.

- Może się pouczymy? – zaproponowała Ann.

- No dobra, w końcu lepiej uczyć się niż nudzić – powiedziałam.

- Ale mi się nie chce… - marudziła Dorcas.

- Mi też nie ale chcesz się nudzić?

- Nie będę się nudzić. Idę do Huncwotów dowiedzieć się nad czym oni tak pracują – jak powiedziała tak zrobiła.

Odwróciłam się do Ann.

- To przynajmniej my się pouczymy – rzekła.

- Tak… - powiedziałam i sięgnęłam po książki.

Uczyłyśmy się jakieś dziesięć minut dopóki do dormitorium nie wpadła zapłakana Dorcas.

- Dor, co się stało? – zapytałam podbiegając do niej.

- On… on… - Dorcas nie mogła nic powiedzieć.

Usiadłyśmy na łóżku i próbowałyśmy wyciągnąć od Dorcas co się stało.

- Dor, proszę, powiedz co się stało.

- On… Syriusz…

- Co z Syriuszem?

- On się całował z inną – wyrzuciła z siebie Dorcas i zaniosła się jeszcze większym płaczem.

- Och, Dor, czym ty się przejmujesz? Przecież on zaraz ją rzuci – Ann próbowała pocieszyć przyjaciółkę.

- Ale… ale… ja go chyba kocham!

Spodziewałam się wszystkiego, ale nie tego. Dorcas i Syriusz?

- Dorcas, nie bądź o niego zazdrosna, jest sam i może się całować z kim chce – rzekłam.

- Wiem…

Pocieszałyśmy ją jeszcze parę godzin. Może to coś pomogło, sama nie wiem. W każdym razie postanowiłyśmy, że Dorcas nie będzie się odzywać do Łapy a ja jutro pogadam z Jamesem. W końcu to jego najlepszy przyjaciel. Na kolację poszłam tylko ja i Ann, Dorcas nie była głodna ( przynajmniej tak się tłumaczyła). Po kolacji wróciłyśmy od razu do dormitorium. Kotary przy łóżku Dorcas były zasunięte. Pogadałyśmy sobie z Ann o wadach i zaletach Huncwotów. Ann oczywiście wyciągnęła ode mnie wszystko co myślę o Rogaczu. Mogłam jej chyba powiedzieć… Po rozmowie poszłam się umyć. Po umyciu się i przebraniu w piżamę udałam się do łóżka i momentalnie zasnęłam.

***

Jak widzicie jest już notka. Mi się za bardzo ona nie podoba. Czekam na wasze opinie.